Wydawca treści Wydawca treści

Urządzanie lasu

Gospodarka leśna w Lasach Państwowych prowadzona jest na podstawie planów urządzenia lasu, sporządzanych dla nadleśnictw na 10 lat. Wykonują je dla Lasów Państwowych specjalistyczne jednostki, m.in. Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej (BULiGL). Plany urządzenia lasu, po konsultacjach z udziałem społeczeństwa, są zatwierdzane decyzją Ministra Środowiska.

Przygotowanie planu poprzedza zawsze dokładna inwentaryzacja i ocena stanu lasu. Leśnicy określają takie cechy lasu, jak struktura, budowa, wiek, skład gatunkowy, stan zdrowotny, warunki glebowo-siedliskowe itp. W działaniach przewidzianych do realizacji uwzględnia się cele gospodarki leśnej i funkcje, jakie pełnią lasy w urządzanym nadleśnictwie.

Przed sporządzeniem planu urządzenia lasu leśnicy dokładnie inwentaryzują zasoby leśne i oceniają stan lasu.

Współczesne plany gospodarowania na terenach leśnych wykonuje się, wykorzystując najnowsze osiągnięcia techniki.  Podstawowym narzędziem pracy jest tu leśna mapa numeryczna (LMN), będąca częścią systemu informacji przestrzennej (GIS). Mapa ta w sposób graficzny przetwarza i przedstawia dane zebrane podczas prac terenowych. Od lat w urządzaniu lasu stosuje się również coraz doskonalsze metody wykorzystywania zdjęć lotniczych i satelitarnych, które uzupełniają wyniki prac terenowych.

Czasami plan urządzenia lasu może być opracowywany na okres krótszy niż 10 lat. Dzieje się tak w uzasadnionych przypadkach, na przykład gdy wystąpią duże szkody lub klęski żywiołowe.

Plan urządzenia lasu powinien zawierać m.in.:

  •     opis lasów i gruntów przeznaczonych do zalesienia,
  •     analizę gospodarki leśnej w minionym okresie,
  •     program ochrony przyrody,
  •     określenie zadań związanych z pozyskaniem drewna, zalesieniami i odnowieniami, pielęgnacją i   ochroną lasu, gospodarką łowiecką i tworzeniem infrastruktury leśnej (budynki, drogi).


Plan urządzenia lasu wykonywany jest na podstawie obowiązującej w Lasach Państwowych instrukcji.

Obowiązujący dla naszego nadleśnictwa plan urządzania lasu można znaleźć w Biuletynie Informacji Publicznej


Polecane artykuły Polecane artykuły

Powrót

Pomniki przyrody

Pomniki przyrody

Pomniki przyrody to zwykle pojedyncze okazy przyrody ożywionej bądź nieożywionej. Najczęściej występującymi w lasach pomnikami przyrody są najstarsze i największe drzewa. W 2012 r. mieliśmy ich w całej Polsce już prawie 11 tys., z czego 8,5 tys. stanowiły właśnie drzewa.

Na terenie naszego nadleśnictwa występuje następujące pomniki przyrody:

  1. Trzy cisy w Leśnictwie Surmówka Nr   50 – 1952 r.
  2. Głaz – granit szary w Leśnictwie Sarż Nr 285 – 1961 r.
  3. Głaz – granitognejs z granatami w Leśnictwie Złoty Potok Nr 286 – 1961 r.
  4. Dąb w Leśnictwo Reszel Nr 410 – 1961 r.
  5. Sześć dębów w Leśnictwie Reszel Nr 411 – 1984 r.
  6. Dąb w Leśnictwie Dębowo Nr 488 – 1984 r.
  7. Dąb w Leśnictwie Reszel Nr 502 – 1988 r.
  8. Pięć modrzewi europejskich w Leśnictwie Surmówka Nr 589 – 1992 r.
  9. Modrzew europejski w Leśnictwie Surmówka Nr 590 – 1992 r.
  10. Głaz – granit różowy w Leśnictwie Złoty Potok Nr 957 – 2001 r.

W zasięgu terytorialnym Nadleśnictwa Mrągowo poza Lasami Państwowymi znajduje się jeszcze kilkanaście pomników przyrody:

  • magnolia drzewiasta w Jędrychowie Nr 252 – 1959 r.
  • dwa głazy „Bliźnięta" - granity szaroróżowe w Muntowie Nr 284 – 1961 r.
  • głaz - różowy granit rapakiri w Łężanach Nr 292 – 1963 r.
  • dąb w pobliżu Kruz Nr 377 – 1893 r.
  • lipa w Mrągowie Nr 380 – 1984 r.
  • dziesięć dębów w Świętej Lipce Nr 396 – 1984 r.
  • dąb w pobliżu Kozaka Wielkiego Nr 512 – 1989 r.
  • cztery dęby w Sorkwitach Nr 587 – 1992 r.
  • dąb w Sorkwitach Nr 588 – 1992 r.
  • dąb w Rozogach Nr 591 – 1992 r.
  • trzy dęby w Sorkwitach Nr 592 – 1992 r.
  • miłorząb dwuklapowy w Sorkwitach Nr 593 – 1992 r.
  • lipa w Jełmuniu Nr 595 – 1992 r.
  • dąb w Rybnie Nr 596 – 1992 r.
  • trzy dęby w Rybnie Nr 597 – 1992 r.
  • lipa w Kozłowie Nr 598 – 1992 r.
  • głaz przy drodze Janiszewo – Choszczewo Nr 601 – 1992 r.
  • osiem dębów w Świętej Lipce Nr 610 – 1992 r.